อะไรหนอทำให้ป๊อปคอร์นแตกฟู?

ศาสตร์แห่งป๊อปคอร์น

ผู้คนรู้สึกทึ่งในมนต์เสน่ห์ของป๊อปคอร์นมานานหลายศตวรรษ ชาวพื้นเมืองอเมริกันบางเผ่าเชื่อว่ามีวิญญาณอาศัยอยู่ในป๊อปคอร์นแต่ละเมล็ด เมื่อคั่วให้ร้อนวิญญาณเหล่านั้นก็จะโกรธเกรี้ยวและในที่สุดก็จะระเบิดออกจากนิวาสถานของพวกมันออกไปสู่อากาศเป็นกลุ่มก้อนของไอน้ำที่โกรธเกรี้ยว

มีคำอธิบายในทางวิทยาศาสตร์ว่าทำไมป๊อปคอร์นถึงได้แตกฟูดังต่อไปนี้

ป๊อปคอร์นมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Zea mays everta ซึ่งเป็นข้าวโพดชนิดหนึ่ง และเป็นพืชวงศ์หญ้า เมล็ดป๊อบคอร์นประกอบขึ้นด้วยส่วนประกอบสามส่วน คือ คัพภาหาร หรือส่วนที่สะสมอาหาร (endosperm), ต้นอ่อน (germ), และผนังผล หรือเปลือกหุ้มเมล็ด (pericarp)

ข้าวโพดสี่ประเภทที่รู้จักกันดี คือ ข้าวโพดหวาน (sweet corn), ข้าวโพดไร่ (dent or field corn), ข้าวโพดฟลินท์ (flint corn หรือที่รู้จักกันในชื่อข้าวโพดของชาวอินเดียนแดง) และข้าวโพดสายพันธุ์ป๊อปคอร์น (pop corn) ทั้งนี้มีเพียงข้าวโพดสายพันธุ์ป๊อปคอร์นเท่านั้นที่แตกฟูได้ ป๊อปคอร์นแตกต่างไปจากข้าวโพดสายพันธุ์อื่นๆตรงที่เปลือกหุ้มเมล็ดของมันมีความหนาที่พอเหมาะ เนื้อข้าวโพดจึงระเบิดออกมาได้

ป๊อปคอร์นแต่ละเมล็ดจะมีน้ำหยดเล็กๆอยู่ในเนื้อแป้งนุ่มๆ ป๊อปคอร์นต้องการความชื้นระหว่าง 13.5 - 14% ในการแตกฟู แป้งนุ่มๆจะถูกแวดล้อมไปด้วยเปลือกด้านนอกของเมล็ด

เมื่อเมล็ดร้อนขึ้นน้ำจะขยายตัว ที่ประมาณ 212 องศา และน้ำจะเปลี่ยนเป็นไอน้ำ และเปลี่ยนแป้งภายในเมล็ดให้กลายเป็นแป้งเปียกเหนียวๆที่ร้อนจัด เมื่อความร้อนขึ้นต่อไปจนถึง 347 องศา ความดันภายในเมล็ดจะขึ้นจนถึง 135 ปอนด์ต่อตารางนิ้วก่อนที่จะระเบิดเปลือกหุ้มเมล็ดให้เปิดออก

เมื่อเมล็ดระเบิดออก ไอน้ำภายในเมล็ดจะพุ่งออกมา แป้งนุ่มๆข้างในป๊อปคอร์นจะฟูขึ้นและแผ่ออกมาด้านนอก กระทบกับความเย็นทันที และก่อเกิดเป็นรูปร่างแปลกๆที่พวกเรารู้จักและโปรดปรานกัน เมล็ดจะฟูออกมาใหญ่ขึ้นกว่าขนาดเดิมถึง 40 - 50 เท่า!